معماران
مطالب و مقالات معماري 
قالب وبلاگ
نويسندگان
بزرگترین موزة نظامی جهان در شهر درسون آلمان، توسط "دانیل لیبسکیند" طراحی شده است.

 این موزه در ساختمانی باقی مانده از بمباران های جنگ جهانی دوم واقع شده است. این بمباران در فوریه سال 1945 اتفاق افتاد و باعث نابودی بیش از 80% ساختمان های شهر درسون شد. پس از گذشت بیش از 65سال از پایان جنگ جهانی دوم، این موزه تاریخ جامعی از وقایع پیش از اتحاد دو آلمان را به نمایش گذاشته است.

در این پروژه ، یک سازه نوک تیز از درون یک موزه جنگ به بیرون کشیده می شود. نوک تیز این سازه به سمت شرق و رو به منبع پرتاب بمب های جنگ جهانی دوم طراحی شده است.



این سازه از جنس بتن و شیشه ساخته می باشد. این موزه دارای 5 طبقه و21000فوت زیربنا می باشد.

یکی از طراحان این موزه می گوید: برخلاف موزه های نظامی دیگر، تمرکز ما بر ابزار و تجهیزات جنگی نیست ، بلکه بیشتر بر روی آنچه در دوران جنگ بر مردم گذشته است، تمرکز داریم ،مردمی که پدید آورندة جنگ و جنایت بوده اند و مردمی که مورد خشونت قرار گرفته اند.

ما در ابتدا از خود پرسیدیم که چه چیزی در این موزه نمایش دهیم که به بازدید کنندگان چیزی بیاموزد، به هر حال بهتراست که آنها موزه را با این فکر ترک کنند که "جنگ، اتفاق خوبی نیست".










 

منبع: سایت خبری / تحلیلی معماری نیوز

[ ۱۳٩٠/۱۱/٧ ] [ ٤:۱٦ ‎ق.ظ ] [ Architect ]

موزه هنر های معاصر



ساختمان موزه، تلفیقی از معماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیر های مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده و تندیس های زیبا و با ارزش از هنرمندان معاصر همچون: هنری مور، آلبرتو جاکومتی، پرویز تناولی، در پیرامون آن فضای سبز اطراف را به « پارک مجسمه» بدل کرده است.
درون موزه از عناصری تشکیل شده که در جریان دیدار بازدید کنندگان ، چشم اندازهایی بدبع و زیبا در برابر چشمان آنان قرار می دهد. چهارسو، گذرگاه، معبر و هشتی، از جمله این عناصر هستند. بیننده مسیری چرخشی در گرداگرد فضای اصلی موزه را می پیماید و پس از تماشای گالری ها به هشتی می رسد. در دل هشتی، اثر زیبا و نوین « نورویوکی هاراگوچی» هنرمند بنام ژاپنی قرار دارد که از روغن و پولاد ساخته شده و با عنوان « ماده و فکر» هشتی را در خود باز می تاباند.


در اینجا قرار بر این است که به معرفی و نقد موزه هنرهای معاصر بپردازیم ؛

کار را از ورودی آن آغاز می‌کنیم ، دیبا برای تعریف ورودی از آسمان‌های پست مدرن استفاده کرده که شاید به خوبی توانسته یک ورودی را القاء کند از ورودی که رد شویم ، هنوز رد نشده که نگاه ما به نما و به تلفیق بتن و سنگ می‌افتد که به شکل واقعاً زیبایی در کنار هم حل شده‌اند می‌افتد و قدرت معمار ملموس‌تر می‌شود و انسان را وادار می‌کند تا به دور مجموعه بچرخد ضمن این که این نکته نباید فراموش شود که کلیه دسترسی‌ها همان طور که مشخص است تعریف شده و همگی نشان دهنده و مبین این نکته است که قلمی بر کاغذ پیاده‌ شده است .

نحوه تلفیق بتن با سنگی که در نما آمده با آسمان‌های پست مدرنی که فقط و فقط جنبه نورگیری را در مجموعه داشتند .در همین حین نگاه خواه ناخواه به باغ موزه جلب می‌شود و تلفیقی که در این دو عنصر (باغ و موزه) با یکدیگر دارند ؛ چیز دیگری است در مقابل نمونه‌های مشابه .

بیایید به داخل وارد شویم ؛ حراست و نگاه‌های همیشگی که دنبال ماست ؛ از حراست رد شده ؛ نگاه اول شاید به بتن که به صورت بروتالیسم در مجموعه اجرا شده می‌افتد و شاید چندان چشم نواز نباشد البته به اعتقاد بنده


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٠/٩/٢۸ ] [ ۸:۱٩ ‎ب.ظ ] [ Architect ]

موزه جواهرات ملی
آدرس : خیابان فردوسی




تاریخچه جواهرات ایران از زمان حکومت صفویه آغاز می‌شود، زیرا تا قبل از صفویه‌، جواهرات گران‌بهایی در خزانه دولتی وجود نداشته است و براساس‌نوشته‌های سیاحان خارجی‌، پادشاهان صفوی بیش‌از دو قرن (۹۰۷ تا۱۱۴۸ق‌) دست به جمعآوری جواهرات زدند و حتی کارشناسان دولت صفوی جواهرات را از بازارهای هند و عثمانی و کشورهایی مانند فرانسه و ایتالیا خریداری می‌کردند و به اصفهان‌، پایتخت حکومت‌، میآوردند.
در پایان سلطنت شاه سلطان حسین و با ورود محمود افغان به ایران‌، خزاین دولت با حمله افغان‌ها غارت شد و مقداری از آن‌ها که به وسیله محمود افغان به اشرف افغان منتقل شده بود، پس از ورود شاه تهماسب دوم به اصفهان‌، به چنگ نادر افتاد و از خروج آن‌ها از ایران جلوگیری شد.
بعداً نادر برای پس گرفتن آن قسمت از جواهرات که به هندوستان منتقل شده بود، نامه‌هایی به دربار هند نوشت‌، اما جواب نامساعد شنید. پس از لشکرکشی نادر به هند (۱۱۵۸ ق‌)، محمدشاه گورکانی مبالغی نقدینه‌، جواهر و اسلحه تسلیم نادر کرد. اما بخشی از اموال و خزاینی که نادر از هندوستان به دست آورده بود به ایران نرسید و در راه بازگشت به ایران از میان رفت‌. نادر پس از بازگشت به ایران‌، مقدار قابل ملاحظه‌ای از جواهرات را به رسم ارمغان برای امرا و حکام و شاهان کشورهای همسایه فرستاد. هم‌چنین مقداری از اشیای نفیس و مرصع را به آستان حضرت امام‌رضا (ع‌) تقدیم کرد و مقداری را نیز به سپاه خود بخشید. در ۱۱۶۰ ق‌، پس از قتل نادر، احمد بیگ افغان ابدالی‌، از سرداران نادر، دست به غارت جواهرات خزانه نادر زد. از جمله گوهرهایی که از ایران خارج شد و هرگز بازنگشت‌، الماس معروف کوه نور بود. این الماس در ۱۲۶۶ ق‌، به ملکه ویکتوریا اهدا شد.


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٠/٩/٢۸ ] [ ۸:۱٥ ‎ب.ظ ] [ Architect ]

ادرس :خیابان بهارستان

موزه هنرهای ملی ایران ( مدرسه صنایع قدیمه ) درروز شنبه شانزدهم بهمن ماه ۱۳۷۸ افتتاح شد . تاریخچه این موزه از این قرار است : این مکان با نام مدرسه صنایع قدیمه در سال ۱۳۰۹ خورشیدی به دست استاد طاهر زاده بهزاد شروع به تعلیم شاگردان مدرسه نمود وبعد از آن درخدمت صنایع مستظرفه و بعد به دست سازمان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داده شد . ساختمان موزه از بناهای دوره قاجار درزمان فتحعلی شاه بود ه است که اسم قدیمی بنا حوزخانه باغ نگارستان بوده است که یکی از سه باغ درتهران قدیم بوده ، باغهای گلستان ، نگارستان ، بهارستان .
این حوزخانه درجنوبی ترین قسمت ( قصرو باغ نگارستان ) ساخته شده است . مجموعه قصروباغ نگارستان بین سالهای ۱۲۳۲-۱۲۲۲ ه . ق به دست دوتن ازمعماران زبده آن زمان استاد عبدالله خان و استاد آقاجانی اصفهانی بنا گردید. ساختمان حوضخانه نیز ( محل فعلی موزه ) بخشی از آن مجموعه محسوب می گردد. حوضخانه با طرح ( + ) شبیه علامت بعلاوه ساخته شده بود . با چهار شاه نشین اطراف آن که بی هیچ دروپنجره ای به درون باغ راه داشت . سقف گنبدی آن ایستاده برشانه چهارستون سنگی همواره شکوه و ایستادگی بنا را تداعی کرده است . تا نیم قرن پیش حوض دایره ای شکل بزرگی ازسنگ مرمر میان ستون های قرارداشت و ازسوراخهای روی بدنه ستون ها آب می ریخته وبه داخل حوض فواره می زده و چشم انداز بسیارزیبایی را بوجود می آورده است .


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٠/٩/٢۸ ] [ ۸:٠٦ ‎ب.ظ ] [ Architect ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
صفحات اختصاصی
RSS Feed


  سايت هاي معماري 

فروش بک لینکطراحی سایتعکس